Stof om over n ate denken

Ik heb soms wakker van de ochtend willen tot alleen gekroesdheid up in mijn Bladen en nooit te kampen de wereld opnieuw. Dit zijn de dagen roep ik e “werk dagen e”. Ik vrezen ieder moment gaan doorwerken tot vrijdagmiddag toen ik weet dat niemand anders zal werken tijdens het weekeinde. Zou ik liever niet werken voor een levens-en niets doen met mijn leven? De gedachte heft gekruist mijnerzijds. Maar ik e zeker het zou toch wel heel saai. Misschien ben e zullen alleen lopen door het leven niet verzorgende om niets-niets doen.